سلام مامانی جان ، سلام بابای مهربونم

بازم منم دختر تنها و بی کستون

این مدت که نیومدم و درد دلهامو ننوشتم

خواستم ببینم چقدر طاقت می یارم

خواستم بهتون نشون بدم که دخترتون صبوره و طاقت داره

ولی دیگه دلم طاقت نیاورد و امروز اشکام بدون اینکه بخوام سرازیر شدند

مامانی

چند شبه خواب تو و بابایی رو می بینم

خواب دیدم که مریض شدم و اوومدی ازم مراقبت می کنی

آره مامانی واقعاً چنده روزه مریض شدم 

ولی هیچ کس نیست که بگه کجات درد می کنه

هیچ کس نیست که بگه آرووم باش من پیشتم

مامانی

حتی خواهرامم مثل بقیه ی آدمکهای چوبی دلشون سنگ شده

پیش اوونا درد می کشم ولی نمی گن چت شده

مامانی

خیلی خسته شدم

از همه چیزو همه کس

مامانی توو این دنیای به این بزرگی تک و تنهام

حتی وقتی می یام سر مزاتون تو و بابایی هم جوابمو نمی دید

فقط سر قبرتون می شینم تا خسته می شم گریه می کنمو می رم

ولی حتی دریغ از یک کلمه

مامانی

آخه چرا باور نمی کنی که دیگه طاقت ندارم

که خسته ام 

دیگه نمی تونم تحمل کنم

مامانی

امسالم تولدم شد ولی ازتون خبری نشد

یادته قبلاً تولدم که می شد برام دعا می کردی که خوشبخت بشم

حداقل امسال می اوومدی واسم دعا می کردی که هرچه زودتر بیام پیشتون

مامانی

یادته تو و بابایی همیشه آرزو داشتید هممون موفق بشیم

الان من مشاور شدم

در برنامه های تلویزیون مشاوره می کنم

به همه توصیه می کنم که شاد باشن و قدر پدر و مادراشونو بدونن

ولی مامانی خودم حتی نمی تونم جلوی اشکامو بگیرم

آخه شماها خیلی زود تنهام گذاشتید

نذاشتید که معنی بودنتونو بفهمم 

نذاشتید یاد بگیرم که قدرتونو بدونم

تا چشم باز کردم دیدم تنها شدم با کوله باری از غم و اندوه و بدبختی

تا چشم باز کردم خودمو تنها دیدم

آخه چرا

خدایا من کی ازت چیزی خواستم که در توانت نبوده

من که همیشه دعام سلامتی و طول عمر عزیزام بود

من فقط عزیزامو ازت خواستم ولی چرا اینقدر زود ازم گرفتی

چرا نذاشتی معنی دوست داشتنو بفهمم

چرا نذاشتی گرمی وجودشونو در کنارم حس کنم

ای خدااااااااااااااااااااااااااااااااااا

من که به خاطر رضای تو صبور بودم

حداقل الان دعامو مستجاب کن و منو ببر پیششون

به بزرگیت قسم دیگه طاقت ندارم

سلام مامانی ، سلام بابایی جان

امشب باز با دلی شکسته

و چشمانی خیس از اشک اوومدم باهاتون درد دل کنم

مامانی

همه ی دخترا وقتی دلشون می گیره میرن بغل مادرشون

و باهاش درد دل می کنن تا آروم بشن

ولی مامانی تو که پیشم نیستی من پیش کی درد دل کنم تا آروم بشم

من بغل کی برم تا به درد دلهام گوش بده

من حرفامو به کی بگم 

هیچ کس دردمو نمی فهمه

اینقدر اوومدم سر مزارت و سرمو گذاشتم رو سنگ قبرت

و گریه کردمو جوابی نشنیدم خسته شدم

دیگه نمی دونم به کجا رو کنم

از همه کس و همه چیز خسته شدم

از این دنیا

از خودم

از این آدمکهای چوبی

مامانی

توو این شبهای عزیز همه ی مادرها برای خوشبختی بچه هاشون دعا می کنند

ولی تو که نیستی پس چه کسی واسه ی منو خواهرام دعا کنه

بابایی

تو که همیشه خواسته های منو برآورده می کردی چرا الان جوابمو نمی دی

مگه همیشه بهم نمی گفتی که وقتی آدمها دلشون بشکنه

و با دل شکسته از خدا یه چیزی بخوان خدا دستشونو رد نمی کنه ؟

بابایی من توو شب قدر و با دل شکسته از خدا خواستم منو بیاره پیشتون

ولی جوابمو نداد

سرمو گذاشتم رو سجاده ی نماز و دعا کردم که دیگه از سجده بلند نشم

ولی بازم جوابی نشنیدم

بابایی

به خدا ناشکری نمی کنم

فقط خسته ام

دیگه جایی بین این آدمکهای چوبی برای من نیست

بابایی

این آدمکهای چوبی دلمو شکستن ، غرورمو له کردن

ولی شب قدر دستاشونو به سوی آسمان بلند کردن

و برای خوشبختی خودشون دعا کردند

بابایی

این آدمکهای چوبی گوشهاشونو بستند تا صدای خرد شدن غرورمو نشنوند

این آدمکهای چوبی خدا رو دیدند ولی بنده اش رو نادیده گرفتند

نمی دونم این آدمکهای چوبی دستاشونو به طرف کدووم آسمون بلند کردند

و برای خوشبختی خودشون دعا کردند

سلام مامانی جان

این بار اوومدم با تو درد دل کنم

میگن شب جمعه ها همه ی اموات روحشون برمیگرده خونه

منم امشب که شب جمعه هست و اولین شب جمعه ی ماه رمضان

اوومدم که برات بنویسم تا شاید بشنوی و حداقل امشب به خوابم بیای

و دل آتیش گرفتمو خاموش کنی

مامانی

امروز اوومدم پیشت

سرمو گذاشتم رو سنگ قبرت و باهات کلی حرف زدم و گریه کردم

ولی دریغ از یک جواب

دریغ از یک لحظه نگاه کردن

مامانی

خسته شدم از این زمین خاکی

از این زندگی تکراری

از این آدمکهای چوبی که دل ندارند 

اوومدم بهت بگم منو از دست این آدمکهای چوبی این زمین خاکی نجات بده

مامانی

از همه چیز خسته شدم

از این خنده های زورکی

از اینکه دل آتیشیمو باید زیر چهره ی به اصطلاح خندانم پنهان کنم خسته شدم

مامانی

نمی دونم به کجا برم

نمی دونم چکار کنم

اینقدر گریه کردم که چشمام کم سو شده

ولی باز دل آرووم نمی گیره

مامانی

تو که اینقدر بی انصاف نبودی

که ببینی دخترت داره ذره ذره جوون می ده ولی تو کنارش نباشی

مامانی

تو که طاقت اشکهای منو نداشتی

پس چرا سرتو بلند نمی کنی ببینی چی به روز دخترت اوومده

نمی دونم چرا باهام قهر کردی و حتی به خوابمم نمی یای

مامانی

یادت نیست به خاطر یه ذره مریض شدنم تا صبح کنار رختخوابم بیدار می موندی

ولی الان از شب تا صبح از درد به خودم می پیچم ولی ازت خبری نیست

مامانی

تو رو خدا تو بهم بگو من دارم تاوان کدووم گناهمو پس می دم

تو بگو من چکار کردم که تاوانم اینقدر سنگینه

مامانی

اوون روز مدیرم تو اداره صدام کرد و بهم گفت تو دل شکسته ای

برام دعا کن که دعات مستجاب می شه

مامانی

ولی از وقتی تو و بابایی تنهام گذاشتید

از وقتی دلم به وسیله ی این آدمکهای چوبی شکست

دارم دعا می کنم که خدا منو بیاره پیشتون

ولی نمی دونم چرا دعام مستجاب نمی شه

مامانی

می گن دعاها توو ماه رمضان مستجاب می شه

من از اولین شب ماه رمضان هر شب تا نصفه های شب می شینم

و با گریه از خدا می خوام زودتر منو بیاره پیشتون ولی دعام مستجاب نمی شه

مامانی

از شدت دلتنگی رو کردم به این آدمکهای چوبی

تا شاید به حرفام گوش بدن و یکم آرووم بشم

ولی مامانی تا گریه هامو دیدند

به نشانه ی تمسخر لبخندی زدند و بهم گفتند دیونه و از کنارم رد شدند

و بعضی هاشون دلمو زیر پاشون له کردند و از روش رد شدند

مامانی

به خدا خستم 

دلم شکسته

کم آوردم

دیگه طاقت ندارم

تو بگو چکار کنم

خدایا

به حق این ماه عزیزت زودتر منو ببر پیش عزیزام

به بزرگیت قسم دیگه طاقت ندارم

سلام بابایی جان

بازم منم دختر تنهات

بابا کجایی؟

بابایی من ... بابایی جان خیلی وقته صدای تو و مامانی رو نشنیدم

بابایی خیلی وقته باهات درد دل نکردم

بابایی

توو دهمین سالگرد رفتنتون اوومدم سر مزارتون

به اوون خدایی که الان پیشش هستید

قسمتون دادم که برای چند دقیقه بیدار بشید  

و چند کلمه باهام حرف بزنی ولی نه تو و نه مامانی جوابمو ندادید

بی انصافها چند وقته حتی به خوابمم نمی یاید

بابایی

نکنه با دختر تنهات قهر کردی ؟

نکنه از دستم ناراحتی ؟

نکنه به خاطر گریه های روز و شبم باهام قهر کردی ؟

بابایی حق داری باهام قهر باشی 

ولی اگه می دونستی چقدر دلم براتون تنگ شده بهم حق می دادی

اگه می دونستی بعد از ده سال جداییتون بازم به نبودنتون عادت نکردم

بهم حق می دادی

بابایی اگه می دونستی دل شکستن به دست این آدمکهای چوبی

چه دردی داره بهم حق می دادی 

بابایی

نمیدونی چقدر درد تو سینه ام جمع شده

از همه چیز خسته شدم  ، کم آوردم

خدایا به بزرگی این شب عزیز قسمت می دم منم ببر پیش عزیزام  

سلام بابایی

روزت مبارک عزیز دلم

بابایی

کاش می دیدی که غم نبودنت چی به روزم آورده

کاش می دیدی غم فراقت چه جوری دلمو آتیش زده

بابایی

امروز از صبح یک ریز دارم اشک می ریزم ولی دلم آرووم نمی شه  

یک ریز دارم گریه ی کنم ولی هر لحظه آتیش دلم بیشتر شعله ور می شه

بابایی

دیشب تا نصف شب زیر پتو گریه کردم 

تا شاید به خوابم بیای و یکم آرووم بشم ولی نیومدی

بابایی 

تو که اینقدر سنگ دل نبودی که چهرتو ازم پنهان کنی

آخه چرا یک لحظه نمیای تو خوابم که یکم آرووم بشم

امروز تو اداره هر کاری کردم اشکامو کسی نبینه وی نشد

سر جلسه ی امتحان با گریه سوالاتو نوشتم

بابایی

تو که طاقت گریه های منو نداشتی

تو که نمی گذاشتی اشک از چشام جاری بشه

پس الان کجایی که ببینی دختر بی کست داره از دوریت پر پر می شه

بابایی

فردا روز پدره ولی تو پیشم نیستی

همه برای باباهاشون جشن می گیرن

ولی من باید بیام سر خاکت گریه کنم

آخه بی انصاف تو که اشکامو می بینی

تو که بی قراری هامو می بینی

پس چرا منو نمی بری پیش خودت

بابایی

امروز سر مزارت با گریه دستامو به طرف خدا بلند کردم و گفتم

ای خدایی که اوون بالایی صدامو می شنوی

تو که می دونی من دیگه طاقت ندارم

پس منو ببر پیش عزیزام

بابایی ، مامانی

5 روز دیگه دهمین سالگرد رفتنتونه ولی من هنوز به نبودنتون عادت نکردم

مثل روزهای اولی که تنهام گذاشتی بی تابی می کنم

بابایی

به خدا خیلی خستم

خیلی داغونم

امشب به خوابم بیا تا شاید یکم آرووم بشم